Praha, dag 5

Hey :)

Het was een vermoeiende dag. Ik ben net klaar met eten en wil zo snel mogelijk naar bed toe..

De dag begon weer rond 07:00U toen ik werd gewekt. Cornflakes gegeten, druiven en appelsap gedronken en dan op naar de tramhalte. Alžběta keek me verschrikt aan en ze zei ¨I'm scared, there are a lot of people¨. Ik vroeg mij af of ze bang was voor mensen, maar dat was ze niet. Normaal gesproken staand er weinig mensen omdat de trams gewoon rijden volgens schema, maar deze keer was er een ongeluk of iets dergelijks gebeurd. Daardoor kwamen we ook te laat op school.

Goed, om 08:00 hadden we weer onze meeting en daarna, om 08:55 gingen we een film kijken over de nazi overheersing. Die film heet ¨Divided we fall¨. Erg indrukwekkend en spannend. Het beeld is erg reëel weergeven en we bekeken de oorlog nu vanuit een ander oogpunt, namelijk dat van de tsjechen en joden. Na de film liepen we naar de bus die ons zou brengen naar Terezin (doorgangskamp) dat op een uurtje rijden van de school ligt. In de bus naar Terezin hebben we gepraat met een grappige docent Engels, zijn naam is Wayne en hij spreekt Australisch. Zijn verhalen zijn erg leuk om aan te horen.



Eenmaal aangekomen in Terezin kreeg ik al meteen koude rillingen over mijn rug. Er was een groot veld met allemaal grafstenen en een enorme jodenster als beeld.
Binnen kwam de negatieve sfeer al meteen omhoog. Het eerste wat ik zag waren allemaal Duitse namen van de kamers boven de deuren. We liepen de kamers in waar de Russen, Tsjechoslowaken en Joden woonden. Vergeleken met de Joden hadden de Russen en Tsjechoslowaken het nog goed. Zij sliepen met 100 man op een kamer, dat zijn ongeveer 3/4 mensen op een eenpersoonsbed. De Joden daarentegen hadden geen bed. Zij hadden een kamer die half zo klein was als die van de andere twee, maar moesten daar wel in met 60 personen. Vreselijk.. Ik liep de kamer uit, want ik trok het niet meer. Ik barstte in tranen uit. Gelukkig was er een man die mij kwam troosten.




We zijn ook nog langs de badkamer geweest, isolatiecellen en allerlei andere kamers. Daarna moesten we door een poort waarop stond ¨Arbeit macht frei¨. Dat was de werkplek voor de gevangenen.

Iedereen ging door een soort van gang lopen naar een ander gedeelte. Jana, Dick, de gids en ik niet. Wij namen een omweg, zodat we niet daar doorheen hoefden te lopen. Uiteindelijk kwamen we uit bij een veldje. Als je door de poort liep en direct naar links keek, dan zag je een galg. Daar zijn in totaal drie mensen in publiek opgehangen, omdat zij wilden ontsnappen. Op een staan de rechterkant werden een aantal mensen doodgeschoten, omdat zij ook wilden ontsnappen.
Er zijn trouwens drie mensen in totaal ontsnap uit Terezin. Heel knap, omdat de beveiliging altijd heel streng was. Die dag werd er iets gevierd waardoor deze drie mannen de tijd hadden om hun ontsnappingsplan waar te maken.

Op een gegeven moment liep Jana weg met Rianne. Ze was helemaal aan het huilen.. En dat kan ik best begrijpen, want ik kreeg ook een vreselijk gevoel toen ik daar stond op de plek waar mensen zijn vermoord.



Hierna liepen we door naar de isolatiecellen voor joden en de bijgebouwen, omdat er teveel joden waren. Op een kamer sliepen ongeveer 600 Joden, per eenpersoonsbed 5 personen. Ongelooflijk.
Na de rondleiding door Terezin gingen we een film kijken over Terezin en de Joodse ghetto.

Om ongeveer 11:30 uur stapten wij weer in de bus en gingen naar de Joodse ghetto. Hier kreeg ik weinig gevoel bij, omdat de wijk er normaal uitzag. Enigzins krakkemikkig, maar wel acceptabel. Hierover kan ik wat dat betreft weinig zeggen. We zijn ook nog een museum binnengeweest dat over Terezin gaat. Erg mooi museum.
Overal hingen tekeningen die kinderen hadden gemaakt in die periode. Het viel mij op dat de kinderen erg expressionistisch zijn. Zij weten hun gevoel en de situatie goed te weergeven door middel van slechts een tekening. Zo zag ik ook een tekeningen van naakte mensen die de douches binnengingen. Ook waren er tekeningen over hun dromen, hoe zij hadden gewild hoe het er uitzag. Een groot deel tekende iets met kerst, een sneeuwpop of kerstboom bijvoorbeeld. Ze waren in elk geval op de hoogte van de situatie en beseften ook wat er gebeurde.

Rond 16:30 waren we weer terug in Praag bij de school. Onze partners waren alleen nergens te vinden. Uiteindelijk kwamen zij om 17:00 aan om ons op te halen en vervolgens zou het grootste gedeelte van de groep, incluis ikzelf, biljarten ergens in een stil straatje dat ruikt naar frituurlucht. Het was wel okay in de biljartzaal, maar voor mij niet voor herhaling vatbaar..

Morgen was het plan dat we naar een ska-concert zouden gaan, maar de dag erna moeten we al om 07:00 op school zijn omdat we naar Hluboka nad Vltavou Castle gaan en dat is ruim 2,5 uur rijden. Dan zouden we brak zijn en dat is geen strak plan, haha.
Vrijdagavond hebben we trouwens een verjaardagsfeest van de partner van Marlies (Gabriela). Ik moet nog wel even een kadootje voor haar kopen, denk ik :)

Goed, nu heb ik zo'n beetje de hele dag beschreven en nu is het tijd om te msn-en, haha.

Ahoj!