The day after

Hallo :)

Jaja, we zijn weer in Almere.. Ik vind het toch wel jammer, hoor. Ik had graag nog wat dagen willen blijven in Praag.

Goed, gister in de auto naar het vliegveld was het nogal hectisch.. Mijn "uitwisselingsmoeder" reed namelijk verkeerd en we waren al een beetje laat.. Uiteindelijk waren we om 17:50U (vijf minuten te laat) bij de groep op het vliegveld. Jana was er nog nog niet, maar gelukkig was zij er na vijf minuten ook. Nog even een foto getrokken met mijn partner en toen ging ze naar huis.

Toen was het tijd om in te checken. Dit verliep soepel :) Tijdens het inchecken werd de aandacht afgeleid door een dakloze die uitgebreid in de vuilnisbak stond te graaien. Gavin & Kirsten hebben hun goede daad van de dag gedaan door eten aan de dakloze vrouw te doneren. Aaah.

Na even te hebben gezeten was het tijd om door de douane te gaan. Bij mij ging het alarm af dus werd ik gefouilleerd, maar ik had niets bij mij en ik mocht doorlopen. Dat is mooi, haha.

Rond 18:50 was het tjid om te boarden. We waren nog maar twee uur weg van ons eigen kikkerlandje.. De vlucht duurde 20 minuten korter dan gepland was en we hadden behoorlijk vaak turbolenie, maar we hebben het overleefd.
Om 20:30 waren we geland en mochten we uitstappen. Iedereen gelijk hun telefoon aan natuurlijk en bellen naar ouders om te vragen of ze al bij de gate stonden.

Baggage van de band gehaald en op naar de uitgang. Helaas, de deur wou niet open gaan. Liselotte, Marjolein en ik dachten even slim te zijn door naar een andere deur te lopen. Tegen de tijd dat wij door die deur waren ging de andere deur open..

Jana riep al de hele week dat ze haar hond Rachel miste en wie komt daar aanrennen? Rachel :) Wat lief. Het zou een raar gezicht zijn geweest als mijn konijnen naar mij toe kwamen huppelen op het vliegveld.

Toen was het alweer tijd om naar de trein te lopen, maar eerst nog naar starbucks (alsof we die nog niet genoeg in Praag hebben gezien)!

Op het perron stonden Kirsten & familie en Mariska & haar moeder al te wachten op de trein. Ik en mijn moeder waren net op tijd. In de trein hebben Mariska en ik uitgebreid verteld over de uitwisseling. Mijn moeder wist mee te praten, omdat ze mijn blog elke dag heeft gelezen. Ik ga dus geen blog meer maken, anders kan ik na afloop niets leuks meer vertellen, haha :)

Ik was blij om weer in (één van) mijn bed(den) te slapen en wakker dte worden in een vertrouwde omgeving. Ik kan werkelijk niet wachten tot de Tsjechen hier naartoe komen. Wij dutchies gaan het heel anders aanpakken dan onze partners het hebben gedaan in Praag. Al met al vond ik het een geweldige week.

Ahoj!

Praha, dag 9

Helleeeeu :)

Nog 40 minuten en dan vertrek ik alweer naar het vliegveld..

De dag begon voor mij om 11:30U toen ik uit mijn bed(bank) kwam rollen. Rustig ingepakt, gedoucht en daarna geluncht. We aten weer knoedels, maar dit keer met een soort van wortelsaus en een stukje vlees. Het was lekker, maar erg machtig.

Toen was het alweer 13:00 en om 13:30 hadden we afgesproken met Nina, šarka, Natalie, Aneta, Jana, Liselotte, Kirsten en Mariska. Er was alleen wat fout gegaan waardoor Liselotte en Jana een half uur later kwamen. De partners van Kirsten en Mariska gingen maar weg, want ze moesten nog het één en ander doen (winkelen).
Uiteindelijk kwamen Liselotte en šarka een kwartiertje later aan en moesten we nog even wachten op Jana en Nina. Eindelijk konden we lopen naar de John Lennon Wall. Eerst brachten onze partners ons naar de Moldau, waar een aantal kunstwerken staan waaronder een enorme stoel en pinguins.

Onze partners zijn niet de beste gidsen en we raakten de weg kwijt. We hebben ongeveer een half uur rond gelopen en uiteindelijk was het maar tien minuutjes van school, de plek waar we hadden afgesproken. De muur was bekladderd me allerlei teksten en graffiti. Jana, Lies en ik hebben er ook wat opgeschreven.

We liepen naar een enorme supermarkt waar je praktisch de weg in kwijtraakt. Ik heb wat eten voor in het vliegtuig gekocht. Nu zijn bijna al mijn kronen op :)

Het wordt tijd om een filmpje te maken van het huis en om te eten dus ik ga weer afsluiten.

Ahoj!

Praha, dag 8 (deel 2)

Hi :)

Goed, gistermiddag hadden Jana, Nina, Alžběta en ik afgesproken om een soort van stadstour te maken.

Eerst gingen we naar beelden over het communisme. Het was een trap met allerlei communistische namen en boven aan de trap stonden beelden van een man waar steeds een stuk lichaam verdween. Het communisme vernietigde de mens.



Hierna liepen we door naar een gebouw, Jana en ik hadden geen idee wat het was. Toen vertelde Nina dat alleen tsjechen hier echt van af weten. Ze vertelde dat het een vernickeler of iets dergelijks was (ik heb geen idee hoe je het spelt). Het is een soort van tram waarmee je de heuvel omhoog kan. Daar gingen we dus in en toen we boven kwamen hadden we een geweldig uitzicht. In de zomer is het mooier vanwege de bloesem. Luke vertelde ook dat het heel romantisch is omdat koppels elkaar onder de bloesem moeten kussen, haha.

Nina en Alžběta brachten ons naar de mini Eiffeltoren. Het leek totaal niet op de echte Eiffeltoren, maar dat gaf niets, het was leuk om te zien. We mochten kiezen of we naar binnen wilde, maar dat moesten we wel de 299 trappen lopen. Dat is 60 meter omhoog. Jana riep meteen ja dus daar gingen we dan. Het uitzicht was geweldig. We konden praktisch heel Praag bekijken. Helaas was het geen mooi weer.. Er was mist.

Na de Eiffeltoren brachten ze ons naar het Wenceslasplein met het beeld van St. Wenceslas en het Nationaal Museum, waar nog gaten in de muren zaten van de Praagse Lente.
Toen was het tijd voor een pauze. Jana verlangde al de hele week naar de KFC dus daar gingen we heen. We zaten rustig te eten, komt er een prachtige jongen binnen lopen. Ik kon het niet laten en stapte op hem af, trok een foto en daarna ging Jana ook nog met hem op de foto. Hij is ongeveer 20 jaar, denk ik. Toen wij weg gingen zwaaide hij naar ons. Echt heel lief :) Jaan en ik konden natuurlijk even nergens anders meer aan denken, haha.

Na het eten liepen we een centrum binnen waar een beeld aan het plafond hing. Het was een parodie op het beeld van St. Wenceslas. Dit was het laatste van onze stadstour. Onze partners hadden met elkaar afgesproken om naar de supermarkt te gaan, daar zouden we ons avondeten halen, haha.



Na het ¨avondeten¨ gingen we naar de pub, ergens in een achterhoek van Praag. Toen we de tram uitstapten kreeg ik de indruk dat we in een achterwijk terecht waren gekomen, zo zag het er in ieder geval uit. Goed, we moesten een stukje lopen en uiteindelijk liepen we een trap af en de pub in.
¨Wat een lucht¨ was mijn eerste reactie. In Tsjechië mag er namelijk nog overal gerookt worden. Toen liepen we naar onze tafels. Mariska, Joanne en nog een paar mensen waren er al. Ik vond de pub er niet bepaald gezellig uitzien.. Maar het mooie was dat de hele groep nu bijelkaar was dus was er besloten dat we bleven. Uiteindelijk werd het heel erg gezellig (bij sommigen misschien wel té gezellig, haha) en gingen we ook nog dansen en liedjes meezingen. Je kent het wel :)



Om 23:30 gingen Kirsten, Liselotte, Mariska, Aneta, šarka, Alžběta, Natalie en ik weg met de tram. Om 23:50 waren Alžběta en ik weer thuis en binnen no-time sliep ik.



Het was een vermoeiende, maar erg geslaagde dag :)

Ahoj!

*Laatste update: 16:21

Praha, dag 8

Hoi :)

Gisteravond was een topavond. Liselotte, Kirsten en ik gingen samen uit in de allermooiste club van Praag. Het heeft maarliefst vijf verdiepingen en op elke verdieping er is een dans- en lounge gedeelte met allemaal verschillende muziekstijlen. Er was zelfs een internetcafé waar je gratis gebruik an mocht maken! How great. We gingen om 21:15U naar binnen en om 23:30 werden we weer opgehaald. Alles verliep volgens plan en om 23:30 stonden onze partners al beneden te wachten op ons. Terwijl wij aan het feesten waren zaten zij met z'n drieën in een pub. Onze tsjechen prefereren namelijk een pub boven een club.

In verslag 3 had ik iets geschreven over een jongen op de Karlsbrug waarmee ik op je de foto ben geweest. Hoe toevallig is dit: we liepen door de club en ik zie een jongen die sprekend op die jongen van de brug lijkt. Dus ik spreek hem aan en ja hoor, hij was die jongen! Goed, die jongen heet Olivier, is 19 jaar en een komt van Gent. Echt toevallig! Hij zei dat ie geschrokken op de brug, haha. Dat kan ik me best voorstellen :)

Vandaag gaan Jana, Alžběta, Nina en ik de stad in. We krijgen van Alžběta en Nina een soort van rondleiding naar plekken die we nog niet gezien hebben en zij ons graag willen laten zien. Ik ben benieuwd :)
Het eerste plan was bobsleëen, maar dat is erg duur. Daarom kwamen Alžběta en Nina met een ander plan. Tsja, ze brengen ons zoveel mogelijk naar de gratis dingen, ze zijn net nederlanders.

Goed, over een kwartiertje gaan we naar de metro dus het is tijd om te stoppen.

Ahoj!

Praha, dag 7

Dag :)

Ik moet even haasten, want over 15 minuten vertrek ik naar het metrostation waar Liselotte en ik hebben afgesproken (met de partners uiteraard).

Goed, de dag begon meteen ge-wel-dig (naast het feit dat we een uur eerder moesten opstaan dan). Ik zat in de tram en hoorde wat belgisch gebrabbel. Ik vroeg aan de drie jongens of zij van België zijn en ja hoor, daar komen zij vandaan en zijn hier op reizenweek met school. We zijn op de foto geweest met z'n vieren en hebben even gepraat. Toen moest ik uitstappen. We waren net om de hoek en opeens komen er jongens achter ons aanrennen. Het waren dus die belgen. Ze schreven hun email op voor mij, zodat we in contact blijven en ik de foto kan sturen! Heell leuk allemaal natuurlijk.

Om 07:00U liepen we naar de bus, tien op ongeveer 10 minuten lopen stond. Nou, hij stond er dus nog niet en we moesten wachten. Robbin en ik gingen naast elkaar zitten in de bus, maar damn wat was het krap. De busreis van 2,5 uur was goed te doen.

Eenmaal aangekomen moesten we nog een endje de heuvel oplopen. Toen we aankwamen zag ik een prachtig kasteel. Wauw, wauw, wauw. (Ben even de naam kwijt van het kasteel) Binnen hebben we een rondleiding gehad door 10 van de 141 kamers. Er zitten 9 badkamers in en zo'n 2000 hertengeweien. De stijl van het huis is renaissance en roccocco. Erg interessant, maar absoluut niet mijn smaak.

Toen weer naar de bus, want de winkels in het dorp waren dicht. Luke vertelde dat we naar een ander dorpje gingen, waar we konden gaan winkelen. Dat dorp was geinig om te zien, maar de winkels waren niet zoveel aan. Ik heb er een aantal buttons gekocht waaronder eentje van de vlag van Engeland (maar natuurlijk).

Na het winkelen gingen we door naar čezky krumlov, een historisch stadje dat tot een monumentenlijst of iets dergelijks behoort. Erg mooi om te zien. Rianne, Jana en ik gingen met z'n drieën de hort op. Ik heb een geweldig grote, witte muts gekocht en handschoenen. Later gingen we met Sanne, Pieter en Mark nog wat drinken bij Café Van Gogh, helemaal in Van Gogh stijl.

Daarna moesten we weer 2,5 uur in de bus zitten. We hebben lekker muziek geluisterd en we hebben Luke aangestoken met het nederlandse-muziek-virus! :) Hij vindt Pete Philly & Perquisite nu helemaal geweldig en ook Kraak & Smaak.

Ook hebben we nog gezongen voor de jarige jet Gabriela (tsjech), de partner van Marlies. De terugreis was gezellig, er werd bijna alleen maar gezongen. Gewoon heel vrolijk allemaal!

In de tram terug (we werden afgezet bij een station) was het even drama, want Martijn's partner was verdwenen (voor de zoveelste keer). Na vijf minuten crisis kwam ze weer opdagen. Gelukkig maar, want we dachten dat ze serieus uit de metro was gestapt. Zij is echt heel vreemd, maar ja!

Nu stop ik, want het is half negen en anders kom ik te laat bij Liselotte.

Ahoj!

Praha, dag 6

Hiiii :)

Vandaag was een rustig dagje. We hoefden pas rond 08:30U op school te zijn, omdat Dick 08:00 te vroeg vond, haha. Na het ontbijt liepen Alžběta en ik naar de Albert (supermarkt) en daarna door naar school. Op school gingen ze net beginnen met ezelen en ik mocht ook meedoen. Niels had verloren!

Om 08:55 begon de les aardrijkskunde voor ons. We kregen een een speurtocht door de school en moesten zo coördinaten verzamelen. Als je alle coördinaten had, dan moest je die opzoeken in de atlas en de namen van de hoofdsteden opschrijven. Jana en ik waren erg langzaam en kwamen als laatste in de klas aan, haha.
Na aardrijkskunde hadden wij natuurkunde. Het had te maken met het waarnemen en beeldbedrog. Geen geke formules, gewoon plaatjes kijken en door een telescoop/kaleidoscoop turen.



De laatste les van engels, die kregen we van Wayne, een hele aardige vent. Hij heeft in Asutralië gewoond voor 35 jaar en geeft nu les op deze school. Het was niet echt een engelse les, meer over zijn ervaringen in Australië en hoe Aussi's praten (we hebben dialectoefeningen gedaan).



Om half één gingen we lunchen en daar kreeg Kirsten K. niet zo leuk nieuws te horen over haar oma..



Na de lunch gingen we wandelen naar de metro op naar het Franz Kafka Museum. Tot mijn grote verbazing wisten alleen Suzanne en ik iets te vertellen over Kafka. Het museum vond ik niet zo interessant. Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar doe mij maar een boek van hem. Ha-ha, Elja en boeken..
Na een uurtje in het museum te zijn geweest gingen we door naar de TV-toren. Hoog dat de toren is, joh! We gingen to de achtste verdieping, dat is 93 meter hoog. Hoog genoeg in ieder geval :) Een prachtig uitzicht was er, maar helaas ook een hoop mist..




Rond 15:00 waren we weer vrij. Met een grote groep gingen we naar het winkelcentrum Paladium, of iets dergelijks. Om 18:00 moesten we weer verzamelen bij de metro. In de tussentijd gingen Jana, Niels A., Niels S., Robbin, Pieter, Liselotte, Marjolein, Sanne en ik (als ik het goed heb) winkelen. Jana, Niels A. en ik met z'n drieën weg, Robbin en Sanne, en de overige vier gingen ook samen. Niels A. ging alleen het centrum in (buiten), want hij wilde souvenirs hebben. Hij was verwaald geraakt, heb ik mij laten vertellen, maar uiteindelijk kwamen Jana en ik hem weer tegen voor de hoofdingang.




Jana en ik gingen op jongensjacht (leuke jongens achtervolgen en dan met ze op de foto gaan). We liepen achter twee jongens en uiteindelijk ben ik met ze op de foot geweest, want Jana durfde niet meer (pussy!). Jaan heeft nog wel russisch mnet ze gepraat, want ja, ze komen uit Rusland en binnen twee uur zouden ze vertrekken naar Duitsland. Jana was achteraf teleurgesteld (niet echt het goede woord, maar okay..) dat ze niet op de foto durfde met de leuke Rus. Hahaha.



Na de achtervolging gingen we naar Starbucks. Jana aan de warme chocolademelk en ik een frappucino (alweer). Goed, ik was niet slim bezig en toen viel mn beker op de grond. Stommmm. Enfin, daar kunnen we niets meer aan doen. Jana heeft nog wat dingen gekocht. Een grijze skinnyjeans, tshirt en oorbellen. Leuk, leuk :)
Om 17:00 kwamen we Niels A. dus tegen bij de ingang. Toen zijn we gauw gaan zoeken naar een shirt met I (L) Prague voor mij, maar dat duurde langer dan we hadden verwacht. Geen één souvenirwinkel had het shirt dat ik wou en toen we er eentje vonden was ie veel te kort. Toen ben ik maar voor een ander shirt gegaan, die is ook iets origineler :) Nu mag ik niets meer uitgeven van mezelf. Het meeste geld dat ik had gehaald is op gegaan aan eten, aangezien ik ¨thuis¨ niet heel erg veel krijg.. Nu ben ik verzadigd en komt het wel goed.

Na het winkelen gingen Liselotte, šarka (haar partner) en ik naar de McDonalds. Daar zou Alžběta ook naartoe komen. Ze kon niet naar de stad, want ze had bijles in natuurkunde. Voor het eerst deden ¨onze¨ tsjechen gewoon relaxt. Liselotte en ik hebben degelijk gegeten (voor het eerst die week, haha) en onze parners zaten er ook relaxt bij. Toen vroegen we wat zij nou van ons vonden. Toen antwoordde mijn partner dat ze daar geen antwoord op kon geven. Nou, dat zegt dus al genoeg. Voor de rest was het gezellig, hoor.



Rond een uur of 20:00 waren ik en mijn partner weer terug in het appartement. Ik ben gaan computeren en zij doet wat met haar zus, denk ik.

Het wordt maar eens tijd dat ik ga afsluiten, want morgen moeten we al om 05:45 op zodat we op tijd op school zijn om naar een kasteel (geloof ik) te gaan. 's Avonds naar de verjaardag van Gabriela (Marlies' partner). Het wordt een lange dag!

Ahoj!

Praha, dag 5

Hey :)

Het was een vermoeiende dag. Ik ben net klaar met eten en wil zo snel mogelijk naar bed toe..

De dag begon weer rond 07:00U toen ik werd gewekt. Cornflakes gegeten, druiven en appelsap gedronken en dan op naar de tramhalte. Alžběta keek me verschrikt aan en ze zei ¨I'm scared, there are a lot of people¨. Ik vroeg mij af of ze bang was voor mensen, maar dat was ze niet. Normaal gesproken staand er weinig mensen omdat de trams gewoon rijden volgens schema, maar deze keer was er een ongeluk of iets dergelijks gebeurd. Daardoor kwamen we ook te laat op school.

Goed, om 08:00 hadden we weer onze meeting en daarna, om 08:55 gingen we een film kijken over de nazi overheersing. Die film heet ¨Divided we fall¨. Erg indrukwekkend en spannend. Het beeld is erg reëel weergeven en we bekeken de oorlog nu vanuit een ander oogpunt, namelijk dat van de tsjechen en joden. Na de film liepen we naar de bus die ons zou brengen naar Terezin (doorgangskamp) dat op een uurtje rijden van de school ligt. In de bus naar Terezin hebben we gepraat met een grappige docent Engels, zijn naam is Wayne en hij spreekt Australisch. Zijn verhalen zijn erg leuk om aan te horen.



Eenmaal aangekomen in Terezin kreeg ik al meteen koude rillingen over mijn rug. Er was een groot veld met allemaal grafstenen en een enorme jodenster als beeld.
Binnen kwam de negatieve sfeer al meteen omhoog. Het eerste wat ik zag waren allemaal Duitse namen van de kamers boven de deuren. We liepen de kamers in waar de Russen, Tsjechoslowaken en Joden woonden. Vergeleken met de Joden hadden de Russen en Tsjechoslowaken het nog goed. Zij sliepen met 100 man op een kamer, dat zijn ongeveer 3/4 mensen op een eenpersoonsbed. De Joden daarentegen hadden geen bed. Zij hadden een kamer die half zo klein was als die van de andere twee, maar moesten daar wel in met 60 personen. Vreselijk.. Ik liep de kamer uit, want ik trok het niet meer. Ik barstte in tranen uit. Gelukkig was er een man die mij kwam troosten.




We zijn ook nog langs de badkamer geweest, isolatiecellen en allerlei andere kamers. Daarna moesten we door een poort waarop stond ¨Arbeit macht frei¨. Dat was de werkplek voor de gevangenen.

Iedereen ging door een soort van gang lopen naar een ander gedeelte. Jana, Dick, de gids en ik niet. Wij namen een omweg, zodat we niet daar doorheen hoefden te lopen. Uiteindelijk kwamen we uit bij een veldje. Als je door de poort liep en direct naar links keek, dan zag je een galg. Daar zijn in totaal drie mensen in publiek opgehangen, omdat zij wilden ontsnappen. Op een staan de rechterkant werden een aantal mensen doodgeschoten, omdat zij ook wilden ontsnappen.
Er zijn trouwens drie mensen in totaal ontsnap uit Terezin. Heel knap, omdat de beveiliging altijd heel streng was. Die dag werd er iets gevierd waardoor deze drie mannen de tijd hadden om hun ontsnappingsplan waar te maken.

Op een gegeven moment liep Jana weg met Rianne. Ze was helemaal aan het huilen.. En dat kan ik best begrijpen, want ik kreeg ook een vreselijk gevoel toen ik daar stond op de plek waar mensen zijn vermoord.



Hierna liepen we door naar de isolatiecellen voor joden en de bijgebouwen, omdat er teveel joden waren. Op een kamer sliepen ongeveer 600 Joden, per eenpersoonsbed 5 personen. Ongelooflijk.
Na de rondleiding door Terezin gingen we een film kijken over Terezin en de Joodse ghetto.

Om ongeveer 11:30 uur stapten wij weer in de bus en gingen naar de Joodse ghetto. Hier kreeg ik weinig gevoel bij, omdat de wijk er normaal uitzag. Enigzins krakkemikkig, maar wel acceptabel. Hierover kan ik wat dat betreft weinig zeggen. We zijn ook nog een museum binnengeweest dat over Terezin gaat. Erg mooi museum.
Overal hingen tekeningen die kinderen hadden gemaakt in die periode. Het viel mij op dat de kinderen erg expressionistisch zijn. Zij weten hun gevoel en de situatie goed te weergeven door middel van slechts een tekening. Zo zag ik ook een tekeningen van naakte mensen die de douches binnengingen. Ook waren er tekeningen over hun dromen, hoe zij hadden gewild hoe het er uitzag. Een groot deel tekende iets met kerst, een sneeuwpop of kerstboom bijvoorbeeld. Ze waren in elk geval op de hoogte van de situatie en beseften ook wat er gebeurde.

Rond 16:30 waren we weer terug in Praag bij de school. Onze partners waren alleen nergens te vinden. Uiteindelijk kwamen zij om 17:00 aan om ons op te halen en vervolgens zou het grootste gedeelte van de groep, incluis ikzelf, biljarten ergens in een stil straatje dat ruikt naar frituurlucht. Het was wel okay in de biljartzaal, maar voor mij niet voor herhaling vatbaar..

Morgen was het plan dat we naar een ska-concert zouden gaan, maar de dag erna moeten we al om 07:00 op school zijn omdat we naar Hluboka nad Vltavou Castle gaan en dat is ruim 2,5 uur rijden. Dan zouden we brak zijn en dat is geen strak plan, haha.
Vrijdagavond hebben we trouwens een verjaardagsfeest van de partner van Marlies (Gabriela). Ik moet nog wel even een kadootje voor haar kopen, denk ik :)

Goed, nu heb ik zo'n beetje de hele dag beschreven en nu is het tijd om te msn-en, haha.

Ahoj!